Sluiten

‘ik voel met niet thuis’

Verlies kennen we allemaal in verschillende vormen en maten. Vaak associeren we rouw met een verlies door de dood. Maar rouw is meer dan dat: “Rouw is liefde die zijn adres is kwijtgeraakt”. Dit kan ook zijn door een verhuizing, verlies van lichaamsfuncties, (heftige) veranderingen en of beperkingen. Dit herkende ik ook in het verhaal van meneer. Verlies heeft verschillende effecten op mensen, iedereen gaat er op een andere/eigene manier mee om. Het kan zo zijn dat je in een negatieve circel terecht komt en daar niet uitkomt, dat je alleen je verlies ziet en niet meer wat er wel allemaal is. Om hier uit te komen of om verder te gaan na verlies is het volgende nodig:
“Je kunt pas afscheid nemen als je ook werkelijk verwelkomd bent”
een ont-moeting, contact en relatie in en met het heden, om het verleden een plaats te geven, die je richting en een positie geven voor de toekomst, vormggegeven in het heden. In het hier en nu beleven. Met daarin aspecten van acceptatie, ongedwongenheid, betekenis, contact, gevoel & emoties, etc.

(mede)Mensen kunnen hierin voorzien, maar soms kan dit een te hoge drempel zijn. Dieren, met name honden zijn goede maatjes die op een waardevolle meer indirecte manier helpen in en met ont-moeten. Zoveel mensen hebben huisdieren en deze hebben vaak onbewust meer invloed en betekenis. Door meneer en een bezoek- en/of hulphond te laten kennismaken, denk ik dat er binnen deze vele verliezen die meneer heeft gehad afgelopen tijd, een omkeer kan komen die meer perspectief, vreugde, contact en voldoening kan geven.

Spread the love

Laat een antwoord achter